1103.

گاهی
مرا به یاد آر
آن زمانی که
چشمانت خواب را نوازش می کند
و آغوشت عشق را نفس می کشد
به یاد آر
که زنی در من
دیوانه وار تو را 
دوست داشت
اماناگهان
عشق را از روزهایش گرفتند
و درد را به شب های تنهایی اش 
سنجاق کردند
او 
نیمه شبی 
با جهان بدرود گفت
و من سالهاست 
سنگینی جنازه ی زنی را 
به دوش می کشم 
که حتی استخوان هایش 
هنوز بوی عطر تو را می دهند .
فقط
گاهی 
مرا به یاد آر

سارا قبادی

تمام من که تویی امتداد خواهد یافت...